Ir al contenido principal

ARBUTUS UNEDO

·         Nome científico ou latino: Arbutus unedo
·         Nome común ou vulgar: Madroño, Madroñero, Alborecera, Albornio, Borrachín, Madroñera
·         Familia: Ericaceae.
·         Orixe: Litorales da Europa meridional e do suroeste; tamén está en Irlanda do Norte.
Ø  Características:
o   Hábitat: O madroño habita ao redor da rexión mediterránea e en pártea oeste de Europa.
o   Aparece por toda España, aínda que preferentemente nas provincias do litoral, en terras baixas e en montañas pouco elevadas.
o   Arbusto grande ou árbore alcanzando os 8-10 m de altura.
o   Característico da zona mediterránea.
o   Cortiza pardo escura moi característica que se desprende en tiras.
o   Ramiñas novos con pelos glandulosos, rosadas.
o   Follas brillantes de cor verde escuro polo fai e algo máis claro no envés, elíptico-acumiadas e base atenuada, alternas, dentadas; nervio central máis claro; pecíolo curto, rosado. Tórnanse avermelladas no inverno.
o   Flores brancas ou cremosas, ás veces algo rosadas, en forma de urna e reunidas en inflorescencias péndulos, que nacen no outono xuntamente cos froitos maduros.
o   O froito é unha baia primeiro amarela-laranxa e posteriormente vermella na madurez.
o   Froito vermello característico con carne amarillenta, tardando un ano en madurar, por iso é ideal en xardinería, xa que pode presentar flores e froitos á vez.
o   Froitos carnosos doces e comestibles, pero en grandes cantidades é indigesto. Ácido salvo cando esta totalmente maduro (amarelo por dentro).
o   Os froitos si son consumidos en abundancia provocan dor de cabeza e poden chegar a emborrachar polo seu contido alcohólico (con eles prepáranse bebidas alcohólicas).
o   Froitos e follas do madroño teñen propiedades antiinflamatorias, antirreumáticas e diuréticas.
o   As follas conteñen taninos, resinas e heterósidos que ao metabolizarse liberan hidroquinona, principio activo antiséptico.
o   As follas e cortizas conteñen taninos, por esta razón utilizáronse como astrínxente para combater diarreas e disenterías.
Ø  Curiosidades:
o   Tamén se preparaban infusións de follas como diurético e antiséptico das vías urinarias.
o   Antigamente se fermentaban para fabricar bebidas alcohólicas. No Algarve é típico o licor de madroño.
o   A madeira proporciona un bo combustible, moi apreciado nas ferrerías; os grandes ceporros ou cepas que forman o seu sistema radical son case tan apreciados como a leña da aciñeira para usalos como combustible e para facer carbón.
o   A madeira úsase para obxectos tallados.
o   É moi utilizada en xardinería como especie ornamental pola beleza da súa follaxe, flores e froitos.
o   Destacan a floración e os froitos, presentes sobre os exemplares de forma simultánea.
o   Pódese plantar illado, agrupado ou formando barreiras verdes.
o   É moi recomendable como exemplar illado, xa sexa sobre o céspede, nun ángulo axardinado da casa ou crecendo nun recipiente que adorne un patio.
o   Prefire os lugares asollados, pero ata semisombra, aínda que só en zonas con clima invernal non excesivamente frío.
o   As xeadas poden danar ás plantas novas.
Ø  Chan:
o   Por gustar de certa humidade ambiental é frecuente atopala en barrancos e desfiladeiros fluviais.
o   Tolera os chans calcáraos, aínda que prefire os silícicos ou descalcificados.
o   Mostra preferencia polos chans silíceos, soltos, algo frescos e profundos.
o   Si atopa un terreo con abundante auga crece máis.
o   Rego moderado, o chan ben drenado. Non lle gusta o encharcamento.
o   Abono: aporte esterco moi descomposto na primavera.
Ø  Reprodución:
o   Multiplicación: por sementes, aínda que crece lentamente; difícil por esquexe ou abacelo. Pódese por enxerto.
o   Xerminan ben sen tratamento, pero moi escalonadamente.
o   As sementes requiren de 2 a 3 meses de estratificación fría para xerminar antes de sementar (estender as sementes nun prato cubríndoo cun trapo humedecido, ben escorrido, e deixalo no frigorífico a 2-4 ºC).

o   As plantulas son moi sensibles ao transplante.

Comentarios

Entradas populares de este blog

REUNIÓN AXUDANTES BIBLIOTECA

O martes tivemos a primeira reunión cos axudantes de biblioteca para empezar a organizar o traballo  para  este curso.
A maioría xa son coñecidos, pero tamén hai algunha cara nova.

Benvidos a todos e todas!





Xosé Ballesteros coas Familias Lectoras

No mes de marzo teremos un encontro esperado con Xosé Ballesteros para as nosas Familias Lectoras.

Editor, co-fundador de KALANDRAKA, escritor, tradutor e contador.

Publicou, entre outras obras, a novela "Talego" (Xerais, Premio García Barros) e Imaxina animais a partir das ilustracións de Juan Vidaurre.

Adaptador de libros tan celebrados como Tío Lobo, O coelliño branco, O traxe novo do rei, Os tres osos, Os sete cabritos e As pescadoras. Creador dos Gordibolas dos que se publicaron dous volumes.

Neste vídeo podedes ver unha entrevista con Xosé Ballesteros.