Ir al contenido principal

CITRUS AURANTIUM

- Nome científico ou latino: Citrus aurantium var. amase L.
- Nome común ou vulgar: Naranjo amargo, Naranjo agre, Laranxa amarga, Laranxa agre, Azahar.
- Familia: Rutaceae.
- Orixe: o naranjo amargo é de orixe asiático, Chinesa, Indochina.
- Etimología: o nome científico do naranjo amargo está composto pola palabra latina "citrus" que significa cítrico, e aurantium, que significa "dourado".
- Árbore perennifolio.
- Altura do naranjo amargo: 3-5 m de altura, coa copa compacta, frondosa, globosa, e o tronco de cortiza lisa e cor verde grisáceo.
- Forma esférica, compacta, moi característica do laranxeiro amargo.
- Follas: persistentes, verde escuro brillante, elípticas, lanceoladas e olorosas, presenta unha parte ensanchada entre o pecíolo propiamente devandito e a folla.
- Flores: brancas e moi aromáticas (Flor de Azahar), duns 2 cm de diámetro. Florece a principios de primavera.
- Froito globoso duns 7-8 cm de diámetro, de superficie algo rugosa e de cor laranxa intenso na madurez. Polpa aceda e amarga.
- Froitos: laranxas de forma globosa esmagada, duns 8 cm de diámetro. Frutificación no outono-inverno e permanece todo o ano.
- O alto valor ornamental do laranxeiro amargo reside no atractivo e alegre colorido dos seus froitos, ao denso follaxe verde escuro e á súa flores aromáticas.
- Usado o laranxeiro amargo para aliñamento e como exemplar illado.
- A variedade doce de laranxeiro é moito máis coñecida e moito máis empregada na cociña pola cantidade de vitámina C que contén, pero coa variedade amarga tamén se preparan licores e confituras.
- O laranxeiro amargo é a especie máis perfumada das 15 que comprende o xénero Citrus. Utilízase para a fabricación do auga de azahar e do neroli (esencia), empregados en perfumería e na industria alimentaria.
- As flores do laranxeiro amargo utilízanse en cosmética (auga de Azahar); a cortiza para a elaboración do "Licor de curacao"; o froito para a fabricación de marmeladas e a as follas para a elaboración de infusións.
- Ten propiedades medicinais como sedante lixeiro, antiespasmódico e dixestivo. O xarope da cortiza úsase no tratamento contra a fraxilidade capilar.
- O laranxeiro amargo serve de portaenxertos. Especie máis resistente a enfermidades e condicións de chan que outros cítricos, por iso é polo que se estendeu amplamente o seu cultivo como pé para enxertar outros cítricos.
- Moi usado como especie ornamental pola vistosidade das súas flores e aroma en aliñamentos de laranxeiro amargo ou como exemplar solitario.
- Utilízase como arboriño de sombra en pequenas prazas e en beirarrúas estreitas.
- O laranxeiro amargo pode estar a pleno sol ou en semisombra.
- Sensible ao frío. Protexer das xeadas.
- Non é esixente en canto a chan.
- Resiste a terreos calcáraos e escaso subchán; pH ata 8,5.
- Non tolera o sal.
- Resistencia media á seca.
- O laranxeiro amargo non soporta o vento (sobre todo en época de floración).
- Pragas en laranxeiro amargo: Mosca branca, negrilla, minador, cochinilla acanalada, diaspinos, áfidos, ácaros.

- Multiplícase o naranjo amargo por sementes. Estas débense sacar dos froitos cando se vaian a sementar, xa que se desecan con facilidade. As sementes xerminan bastante ben sen necesidade de tratamentos previos.

Comentarios

Entradas populares de este blog

REUNIÓN AXUDANTES BIBLIOTECA

O martes tivemos a primeira reunión cos axudantes de biblioteca para empezar a organizar o traballo  para  este curso.
A maioría xa son coñecidos, pero tamén hai algunha cara nova.

Benvidos a todos e todas!





Xosé Ballesteros coas Familias Lectoras

No mes de marzo teremos un encontro esperado con Xosé Ballesteros para as nosas Familias Lectoras.

Editor, co-fundador de KALANDRAKA, escritor, tradutor e contador.

Publicou, entre outras obras, a novela "Talego" (Xerais, Premio García Barros) e Imaxina animais a partir das ilustracións de Juan Vidaurre.

Adaptador de libros tan celebrados como Tío Lobo, O coelliño branco, O traxe novo do rei, Os tres osos, Os sete cabritos e As pescadoras. Creador dos Gordibolas dos que se publicaron dous volumes.

Neste vídeo podedes ver unha entrevista con Xosé Ballesteros.