Ir al contenido principal

Liquidámbar

- Nome científico ou latino: Liquidambar styraciflua L.

- Nome común ou vulgar: Liquidambar, Árbore do ámbar, Estoraque, Ocozol, Arbol do estoraque.

- Familia: Hamamelidaceae.

- Orixe: Sur de EE.UU., México e Guatemala.

- Etimología: Liquidambar styraciflua. O seu nome significa "ámbar líquido", debido á resina aromática que se obtén da súa cortiza. Styraciflua significa "rico en sustancias gomosas". Pertence á familia das Hamamelidáceas.

- Un das árbores máis decorativos.

- Fermosa árbore caducifolio con follas en forma de arce que ofrecen unha das máis vistosas tonalidades outonais de cor.

- Altura: 10-40 m. Diámetro 10 m. De folla caduca.

- Porte: piramidal ou cónico. De forma estreita e cónica nos primeiros anos, se ensancha cando envellece.

- O seu tronco é moi característico, polas profundas fendas corticeiras  .

- As súas follas adquiren no outono as cores amarelo, vermello e burdeo, sempre que reciban abundante sol, sendo máis dramáticos as cores cando os outonos son luminosos e fríos e sen choivas temperas que boten as follas.

- Para que o liquidámbar despregue o seu colorido outonal, é preciso que tamén baixe a temperatura diúrna e chans preferentemente non calcarios.

- Floración: primavera. Discreta, sen importancia ornamental.

- Inflorescencias masculinas reunidas en acios terminais.

- Inflorescencias femininas gobosas largamente pedunculadas. Flores femininas ou hermafroditas, perianto simple, gineceo bicarperlar semiínfero, estilos alargados.

- Froitos capsulares que se abren por 2 valvas e reunidos en grupos globosos. Sementes numerosas, comprimidas, con á membranosa nun extremo.

- Froitos de 4 centímetros de diámetro, esferas espiñentas marróns do tamaño da pelota de golf que colgan logo da caída das follas.

- Lento no seu crecemento nos comezos, bastante rápido a partir do terceiro ou cuarto ano de instalado. Logo se estanca en canto alcanza a madurez.

- Liquidambar styraciflua 'Gumball'
- Liquidambar styraciflua 'Rotondifolia'
- Liquidambar styraciflua 'Variegata'
- Liquidambar styraciflua 'Aurea'
- Liquidambar styraciflua 'Aurea'
- Liquidambar styraciflua 'Burgundy'
- Liquidambar styraciflua 'Burgundy'
- Liquidambar styraciflua 'Festival'
- Liquidambar styraciflua 'Moonbeam'
- Liquidambar styraciflua 'Worplesdon'

- Podemos atopar nos viveros ademais da especie comentada, o Liquidambar formosana, de porte similar a L. Styraciflua, pero as súas ramas non posúen cortiza suberificada (con cortiza). Os seus brotes mozos pubescentes con follas cor avermellada ao madurar pasan a unha cor verde escuro, no outono toman unha coloración castaño avermellado antes de caer.

- A madeira deste impoñente árbore úsase para facer revestimentos, mobles, molduras, e a partir da súa polpa elabórase papel fino.

- Tamén presentan as follas un aroma balsámico. Da súa cortiza obtense o "estoraque", especie de resina utilizada en medicina e en industrias.

- É boa árbore para plantar dentro das áreas de céspede e tamén serve como árbore de rúa cando non é necesario facer podas para paso de cables que impliquen danar a súa arquitectura.

- Coidado con non pincharse nos froitos espiñentos cando se caen.

- É un bo exemplar para aliñamentos de rúa e adorna con frecuencia moitos parques. É unha boa elección para calquera xardín de dimensións medias ou grandes.

- O seu rápido crecemento e a súa gran tolerancia convérteno nunha árbore idónea para proporcionar sombra e frear a acción do vento.

- Ten as raíces delicadas e non convén plantalo ata que estas estean ben desenvolvidas.

- Polo xeral non tolera ben a sequidade do clima e do chan, así como os chans pouco profundos e espazos limitados. Por iso non é especie boa para rúas, onde os sistemas radiculares adoitan posuír pouco espazo para desenvolverse, nin pequenos xardíns.

- É resistente aos fortes fríos.

- Necesita de humidade no chan, prosperando moi ben en lugares onde a auga atópase a pouca profundidade.

- Prefire os terreos acedos aos calcáreos, nos que dará mellores coloracións outonais.

- É moi esixente en materia orgánica e humidade. Precisa regos frecuentes.

- En chans con pH alto (alcalinos), adoitan presentarse problemas de cloroses férrica.

- O mellor son sitios húmidos, ben drenados aínda que tolera ben chans máis secos.

- Non necesita poda regular. Si pódase pode perder a súa fermosa forma piramidal con ramas crecendo desde a base do tronco.

- A madeira morta pódese retirar a principios de outono e o resto durante a tempada de repouso vexetativo. En zonas frías non convén aplicar podas severas.

- Enfermidades: non adoita ter parasitos ou enfermidade algunhas salvo os chupadores da savia detectables polas liña que deixa no tronco.

- Pode sufrir ataques de arañiñas, as que causan queimaduras na punta das follas.

- Para transplantalo é mellor a época de repouso vexetativo.

- Multiplicación: Mediante seméntaa de sementes no outono, por esquexes no verán ou por abacelo na primavera.

- Multiplícase por sementes, as cales deben recollerse en canto maduran os froitos, xa que son dehiscentes e abren enseguida. A semente ten letargo interno, polo que é conveniente sometela a algún tratamento antes de seméntaa.

- A propagación faise xeralmente por sementes que se recolectan no outono en canto maduran os froitos, xa que son dehiscentes e abren enseguida. Para superar o letargo interno recoméndase de 1 a 3 meses de estratificación a temperatura ao redor a 4ºC.

- Clones selectos se enxertan sobre plantas de Liquidambar styraciflua obtidas de sementes.

- Na primavera pódense abacelar as ramas e logo de dous anos sepáranse os acodos de planta a nai.


- Tamén é posible o estaquillado.

Comentarios

Entradas populares de este blog

REUNIÓN AXUDANTES BIBLIOTECA

O martes tivemos a primeira reunión cos axudantes de biblioteca para empezar a organizar o traballo  para  este curso.
A maioría xa son coñecidos, pero tamén hai algunha cara nova.

Benvidos a todos e todas!





APRENDEMOS A CATALOGAR

Os axudantes de Rufina aprenden a catalogar os libros da biblioteca.



Xosé Ballesteros coas Familias Lectoras

No mes de marzo teremos un encontro esperado con Xosé Ballesteros para as nosas Familias Lectoras.

Editor, co-fundador de KALANDRAKA, escritor, tradutor e contador.

Publicou, entre outras obras, a novela "Talego" (Xerais, Premio García Barros) e Imaxina animais a partir das ilustracións de Juan Vidaurre.

Adaptador de libros tan celebrados como Tío Lobo, O coelliño branco, O traxe novo do rei, Os tres osos, Os sete cabritos e As pescadoras. Creador dos Gordibolas dos que se publicaron dous volumes.

Neste vídeo podedes ver unha entrevista con Xosé Ballesteros.