CEIP Reibón (Moaña)

MAGNOLIA GRANDIFLORA

·         Nome científico ou latino: Magnolia grandiflora L.
·         Nome común ou vulgar: Magnolio, Magnolia.
·         Familia: Magnoliaceae.
·         Orixe: Estados Unidos.
Ø  Características:
o   O seu nome alude ao seu descubridor Pierre Magnol.
o   É unha árbore de enorme beleza ornamental.
o   Pode chegar a medir ata 30 metros de altura. Ten un crecemento lento.
o   Porte: Árbore piramidal, ramificado desde a base, aberto e pouco denso.
o   Folla: perenne, alternas, ovado-oblongas, acuminadas, coriáceas, verde brillantes polo fai e de cor ferro oxidado polo envés.
o   Floración: finais de primavera ou principios de verán. Cada flor en particular é moi pouco duradeira, pero dada a abundancia de flores que aparecen en tempos sucesivos, a árbore permanece florido durante longo tempo.
o   Cada flor en particular é moi pouco duradeira, pero dada a abundancia de flores que aparecen en tempos sucesivos, a árbore permanece florido durante longo tempo.
o   Flores: grandes, de cor branca, moi vistosas cun intenso aroma.
o   Androceo con numerosos estames dispostos en espiral, filamentos purpúreos.
o   Cáliz con 3 sáibaos caedizos. Corola con 6-12 pétalos en disposición helicoidal.
o   Carpelos numerosos, libres, dispostos helicoidalmente.
o   Froitos: cónico, con forma de pifia e as sementes de cor vermella intenso.
Ø  Curiosidades:
o   A madeira pode ser usada en ebanistería.
o   Cultívase como ornamental pola súa frondosidade e as súas rechamantes flores terminais tanto polas súas cores como polos seus grandes tamaños.
o   Utilízase como pé illado, aínda que se requiren moitos anos para lograr un notable exemplar, e formando grupos, sobre todo no caso de variedades de porte piramidal.
o   Resistencia ao frío moderada. Aféctanlle as xeadas fortes.
o   Evitar a insolación excesiva, aínda que non é aconsellable situar o magnolio nunha zona totalmente umbría.
o   Chan:
o   Prefire chans frescos, profundos e húmidos, baixos en caliza (ten preferencias polos chans silíceos).
o   Si existen deficiencias minerais no chan pode sufrir diferentes formas de clorosis.
o   Os chans demasiado pesados e húmidos provocan graves danos ao seu follaxe ao perder cor e densidade foliar xa que ao non respirar de xeito adecuado o sistema radicular, o desenvolvemento natural da árbore limítase. Para solucionar esta cuestión aconséllase cambiar a estrutura do chan facéndoo menos pesado engadindo por exemplo esterco como material que "desapelmaza" e ao mesmo tempo será unha fonte de reserva de nutrientes para o magnolio.
o   Para evitar chans húmidos hai que realizar unha operación de drenaxe facendo así posible que a auga non quede retida no chan dun xeito persistente.
o   Emprazamento resgardado dos ventos fríos.
o   Rego regular durante os primeiros anos de vida do exemplar, máis abundante na estación estival.
o   Reprodución:
§  O Magnolio pódese multiplicar por todos os métodos: sementes, estacas, enxertos e acodos.
§  Sementes:
§  As sementes de magnolia recóllense no outono axiña que como sexa posible despois que madura o froito, cando poden verse sobre o mesmo as sementes vermellas. Logo de limpalas, deberanse plantar inmediatamente no outono, ou ben, estratificalas a ao redor de 4ºC por un lapso de 2 a 3 meses antes de seméntaa de primavera. En calquera época, a semente dánase si déixaselle secar.
§  As sementes de Magnolia grandiflora perden a súa viabilidade si almacénase durante o inverno a temperatura ordinaria. Si é necesario un almacenamento prolongado, as sementes débense gardar en recipientes selados e a temperaturas de 0 a 4ºC.
§  Si se collen os froitos antes de abrir, deberán poñerse a secar durante uns días, podendo ser extraída a semente facilmente ao cabo dese período. Á semente que vai utilizarse e non almacenarse, deberá serlle eliminada a parte carnosa externa, ben sexa por maceración ou flotación. A semente que vai ser almacenada convén deixala coa súa cuberta carnosa, pero é importante secala ben antes do almacenaxe, que deberá facerse en recipientes herméticos e a baixa temperatura. Si gárdase a temperatura ambiente perde a súa viabilidade en pouco tempo. A semente almacenada debe ser estratificada antes de seméntaa ao obxecto de romper o letargo interno.
§  As plántulas de magnolia crecen con moita rapidez e xeralmente ao final da primeira estación están o bastante grandes para enxertarse.
o   Esquexes:
§  O magnolio tamén pode multiplicarse por estaca, e aínda que é un sistema un pouco delicado, é o sistema máis empregado comercialmente. Para iso empréganse hormonas de enraizamento e instalacións provistas de nebulizadores, así como substratos lixeiros de area e perlita. As especies producidas por esquexes florecen moito antes que as obtidas de sementes. Magnolia por semente tarda 15 anos en florecer; enxertados 2-3 anos outro di que 5 anos.
§  As estacas con folla de Magnolia grandiflora, tomadas a fins de primavera ou comezos do verán; tratadas con hormonas de enraizamento; con calor no fondo e baixo néboa intermitente, enraízan ben.
§  Para lograr a supervivencia no inverno seguinte das estacas enraizadas, débeselles poñer a enraizar cedo na estación, de tal xeito que antes do outono renovouse algo do crecemento.
o   Enxerto:
§  Magnolia kobus é probablemente o mellor patrón para as magnolias orientais, mentres que Magnolia acuminata pode usarse como portaenxerto, xa sexa para as especies orientais ou americanas. Para variedades de Magnolia grandiflora úsanse plántulas ou estacas enraizadas de Magnoia grandiflora.

§  A inicios da primavera colócanse en macetas plantas obtidas de semente, para usar como patróns que se enxertan cando estean en crecemento activo, de mediados a fin do verán. O enxerto de costado ou o de enchapado de costado son satisfactorios, debendo encerarse a unión do enxerto logo da operación. Algúns propagadores poñen as plántulas en maceta no outono e pásanas ao invernadoiro, levando a cabo o enxerto a mediados do inverno. A planta recentemente enxertada pódese colocar en bancos abertos de invernadoiro ou meterse en caixas de propagación pechadas onde se lles deixa de 7 a 10 días mentres cicatriza a unión do enxerto. Váiselle dando aire gradualmente ata logo de 6 semanas cando xa poden retirarse da caixa e córtase o patrón arriba do enxerto.

No hay comentarios:

Publicar un comentario

O máis visto

Arquivo do blog

CEIP Reibón (Moaña)

Home PageNav Display

Ads

Related Posts Display

Item Post Navigation Display

Technology

Featured Posts

statistics

Blogs interesantes

Subscribe

Blog da Reibonteca

Navigation-Menus (Do Not Edit Here!)

Ad Home

Search

Tab-menu

Random Posts

Author Info (Documentation Required)

Recent Posts

Header Ads

Etiquetas

Seguidores

Redes sociais

Bibliotecas escolares de Galicia

Bibliotecas escolares de Galicia
Blog

Advertising

Advertising

Slider (Add Label Name Here!) (Documentation Required)

Blogger templates

Contact us

Nombre

Correo electrónico *

Mensaje *

Blogger templates

Facebook

BTemplates.com

Pages - Menu

Pages - Menu

Popular Posts

Popular

Copyright © REIBONTECA | Powered by Blogger

Design by ThemePacific | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com