CEIP Reibón (Moaña)

2/9/06

Rufina recoméndache...


Unha revista:



Muy Junior. Nº 28
Descubre os trucos do amor do home e dos animais.




Un libro de consulta:

Jonah Winter. Frida. Ed. Alfaguara
Averigua como aprendeu a debuxar a pintora Frida Kahlo.






Para os "pre-lectores":

Kate Lee. Números saltarines. Ed. SM
Conoce os números de xeito divertido
a través de animais e aprenderás a contar do 1 ao 10.



Para primeiros lectores:
Carmen Gil. A princesa que bocexaba
a todas horas.Ed. OQO
A princesa está aburrida até que coñece ao príncipe que lle fará rir.


Para lectores autónomos:


Fdez Paz, A. Fantasmas no corredor. Ed. Xerais
Goza coa historia de Mariña e como vence os seus medos.

Para pais e nais:

Breitmeier, I. Cuentos que ayudan a los niños a superar sus miedos. Ed. Oniro
Contos que proporcionan solucións aos problemas dos cativos




4/7/06

Consellos para pais e nais

Os celos
Os celos son unha manifestación normal pola que pasan os nenos-as que teñen irmáns, pois os rapaces loxicamente sempre queren ter a máxima atención do seus pais. Non son motivo de preocupación, pero sempre será mellor prevenir e axudar ao neno-a a asumir a chegada dun novo membro na familia, fomentando a autoestima e facéndoo partícipe de todo o relacionado co novo irmán ou irmá.
Aínda cos celos poden darse entre irmáns a calquera idade (en ocasións pode ser do irmán menor cara o maior polos privilexios que este pode ter) a idade máis conflitiva sole ser entre os tres e os seis anos.
Os síntomas máis evidentes poden ser moitos: Dolores de tripa, falta de apetito, insomnio, desobediencia, choros por calquera cousa, actitudes regresivas (volver a facerse pis na cama, falar de forma moi infantil...)

Consellos para superar os celos
É moi importante ante todo e como paso previo, falar co fillo-a, explicándolle que vai vir un novo neno e que hai que coidalo, pero sen agonialo coa responsabilidade.

A modo de orientacións podemos seguir as seguintes pautas:
- Procuraremos que vaia coñecendo os cambios nas rutinas que suporán a chegada do novo irmán. (aínda que trataremos no posible de non alterar en exceso a súa propia rutina)
- Nunca debemos comparar o comportamento ou a actitude do neno coa do seu irmán pois é a mellor maneira de potenciar o rechazo e a carencia de autoestima.
- Escoitar ao neno-a pero ignorar as condutas inadecuadas mellor que rifarlle a miúdo.
- Reforzar as condutas positivas mostrándolle máis atención cada vez que actúe positivamente.
- Darlle responsabilidades axeitadas a súa idade no coidado do seu irmán.
- En caso de regresións (chupete, facerse pis na cama...) aceptalas sen avergonzalo.
- Dedicarlle algúns momento só para el
- Cando o neno-a pequeno moleste ou lle rompa algo non desculpalo por ser pequeno.

Cando deixan de ser normais os celos?
Aínda que excepcionalmente, hai casos nos que os nenos e os pais necesitan a axuda dun profesional para superar os celos. Cando o neno sempre fala mal do seu irmán, cando se mostra agresivo física ou sicolóxicamente, cando nunca se quere involucrar no coidado do irmán... e cando estas actitudes se manteñen de xeito permanente, o mellor e recorrer a axuda dun psicólogo. No obstante non hai que alarmarse por encontrarnos ao principio con algunha destas actitudes. Os celos forman parte na formación das persoas e axudan a súa maduración cando se superan con normalidade.


A DESOBEDIENCIA
Todos os nenos-as pasan por temporadas nas que se mostran máis ou menos desobedientes e con actitudes de enfrontamento cos adultos. É normal, pois forma parte do seu desenrolo. É unha forma de expresar a súa individualidade e de descubrir as regras que terán que seguir na súa vida. Ademais neste “tira e afloxa” co adulto, o neno-a aprende a exercer o seu autocontrol.
A obediencia se aprende e ademais é como xa se dixo,
é fundamental para o equilibrio psicolóxico dos menores.
Cando a desobediencia se presenta como unha actitude permanente do neno-a, entón encontrámonos diante dun problema que hai que tratar. Como? empezando por analizar as posibles causas que levaron a ese comportamento:
- Pais que mantiveron unha postura excesivamente ríxida ou pola contra demasiado permisiva e non son capaces máis tarde de impoñela súa autoridade.
- Conflitos entre os pais. Para algúns nenos a agresividade e o comportamento desobediente é a resposta á violencia que ven na súa familia.
- Problemas escolares, amistades conflitivas, nacemento dun novo irmán...etc

Que podemos facer?
Canto máis tempo deixemos pasar sen corrixir esta actitude máis difícil será logo emendala. Ante todo, e como calquera aspecto da educación dos fillos, é esencial o acordo da parella na aplicación das decisións.
Hai que seguir un mesmo criterio por parte da nai e do pai ou tódolos esforzos serán inútiles.

Debemos manternos firmes nas consecuencias da desobediencia. Se impoñemos unha tarefa ou un castigo debemos pensar, primeiro que sexa loxicamente proporcional á idade e segundo se seremos capaces de mantelo mentres non cambie de actitude, pois do contrario ó ceder diante dun varrinche, uns gritos ou unha negativa, a autoridade dos pais deixa de ser un referente para os rapaces que deste xeito convértense en manipuladores dos seus proxenitores.
É fundamental potencialas palabras positivas, especialmente cando cumpra as normas. Moitos nenos desobedientes teñen un problema de autoestima que os leva a unha espiral de desobediencia por falta de afectividade. Nestes casos o comportamento é unha forma de reclamar a atención do seus pais.
En ningún momento debemos mostrar unha actitude violenta. Diante da desobediencia hai que tomar una postura serea, sen perder os nervios e coherente entre os pais.
Cando sexa obediente e respectuoso farémosllo notar pero non debemos caer no erro de que esta actitude require un regalo porque fomentaríamos a hipocrisía do que actúa por un premio.

Moitos pais teñen medo de perder o afecto do seus fillos por impoñer a súa autoridade, sen embargo a falta de obediencia leva á falta de respecto e a falta de respecto leva á falta de cariño e á indiferenza.

3/2/06

Xogo para dous: Pelexa de tesoiras

Non, non se trata dun xogo belicoso, aquí o que necesitas é usar o inxenio.



Participan dous xogadores, cunha tesoira. Xógase cunha folla cuadriculada de 6x6 coma da figura 1.

En su turno cada xogador fai un corte recto. Debe empezar no borde do papel ou nun corte anterior e seguir unha liña do cuadriculado ata rematar nunha intersección de dúas liñas. O corte pode ser todo o longo que se queira. Na figura 2 vense os cinco primeiros cortes dunha posible partida.

O xogador que no seu turno desprende por completo un anaco de papel, perde.

fig. 1 fig. 2



O máis visto

Arquivo do blog

CEIP Reibón (Moaña)

Home PageNav Display

Ads

Related Posts Display

Item Post Navigation Display

Technology

Featured Posts

statistics

Blogs interesantes

Subscribe

Blog da Reibonteca

Navigation-Menus (Do Not Edit Here!)

Ad Home

Search

Tab-menu

Random Posts

Author Info (Documentation Required)

Recent Posts

Header Ads

Etiquetas

Quen somos?

Mi foto
Colexio de educación infantil E primaria. Meira-Moaña. Pontevedra Telf. 986.311.885

Category

Seguidores

Redes sociais

Voz Natura

Bibliotecas escolares de Galicia

Bibliotecas escolares de Galicia
Blog

Advertising

Advertising

Labels Cloud

etiquetas

Slider (Add Label Name Here!) (Documentation Required)

Blogger templates

Contact us

Nombre

Correo electrónico *

Mensaje *

Blogger templates

Facebook

BTemplates.com

Pages - Menu

Pages - Menu

Popular Posts

Popular

Copyright © REIBONTECA | Powered by Blogger

Design by ThemePacific | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com