Ir al contenido principal

Entradas

Mostrando entradas de octubre, 2007

Contacontos

Federico Martín achegounos

ao poeta Rafael Alberti

Conmemoración do Día das bibliotecas

Sesión de contacontos de

Actuación do grupo de teatro Migallas

Hoxe, 24 de Outubro, día das bibliotecas tivo lugar a actuación do grupo teatral Migallas.




A obra representada foi :



Sinopse:
"Un avó especial" é un espectáculo destinado a público familiar no que se aborda o tema da enfermidade do Alzheimer co obxectivo de axudarlles ós rapaces a comprender situacións que moitos deles poden vivir no seu contorno familiar.
Malia a seriedade do tema que trata ten un enfoque humorístico que persegue fomentar actitudes optimistas para afrontar os problemas da enfermidade e amosar a importancia que teñen os/as nenos/as para que os maiores vivan momentos felices.
Á parte da enfermidade, tamén se trata o tema da relación entre os/as nenos/as e os/as vellos/as en xeral así como diferentes modos de educar os rapaces por parte dos membros da familia.
Así mesmo, os avós preséntanse como transmisores da sabedoría tradicional e peculiar de cada pobo fronte á uniformidade cultural imposta pola publicidade e a sociedade de consumo.



A representación foi seguida m…

Dïa da bibliotecas

O Ourizo

Co seu ouro vello, mol,
o ourizo ouriceiro
toma o sol
no pico dun castiñeiro.


Tal un señor moi mandón:
o ourizón,
no pico dun castiñeiro
tomando o sol moi riseiro.


O ourizo está moi ledo
coa sua casa ben pechada
-¡ouh, qué medo!-
de espiñas toda cercada.


Quer botar unha risada
i os seus dentes arregaña
case un nada:
¡e xa fuxio a castaña...!


"os soños na gaiola"

Manuel María

Tempo de Outono

Está caendo a folla i en min nace primaveira

Quen entenderá este mar vello?
Como digo onte sendo hoxe?
Como farto a miña verba do nacer que xa pasou!
Como reino nas migallas onde medrei un bon día!
Como piso forte sendo branda?
Como digo si si o non está escoitando?
Quen entenderá este mar vello?
Medro, medro e non sei onde parar.
Presa xa e ceguiña no cume
lévame,
lévame ó chan a verba.

Queda hoxe o chan soio
muxindo a pegada do tempo.
Mesturadas terras peneiran, peneiran fariña,
fariña que non fai masa.
Rebélanse as ondas ós mares,
os ríos afogan a pradeira seca,
os camiños non se atopan.
Quen entenderá este mar vello?
É outono i en min nace primaveira.
Quen o entenderá?


MARIA MARIÑO
(1907 - 1967)